راز سرگذشت من

من خودم را با کسی که بسیار ((خوشبخت)) است اشتباه گرفته ام ! کسی که معنای امید را در عظمت مشکلات می جوید ! عمق دوست داشتن را در تحمل نامهربانی ها میفهمد شیرینی لبخند را در طعم اشک میچشد و صدای فریاد را در طنین سکوت میشنود ... من به جای او زندگی می کنم

سلام :

در پاسخ ترنم لحظه های بهاری و اینکه چرا نمی تونم اونو زمزمه کنم :

بُود های بی سایه ، شقایق های آبی

نبض سکون بُهت ، سکون تحرک ، صداقت ستاره

مسلولی شب ها

            تهیگاه قلب های سرشار

                                  سرشار ظلمت

                                        اشک های به جا مانده از چشمان بینای دیروز

گریه های بی صدای امروز

                     سایه های مصلوب

                                   روزن های دروغین

                                                   همه جا ، هیچ جا

                                                                   فریاد پُرسکوت

             سکوت پُر فریاد

و او نشسته بود

                 و او می خندید به آبی شقایق ها

                                             و او می گریست به سُکون تحرک ها

و در میان خنده و گریه بود

                              که در بیراهه های ظلالت

                                                                فنا شد ...

 

من این قطعه رو فقط و فقط در جواب چند تا از دوستان مثل امین و همین طور ترنم های لحظه های بهاری که میگن چرا اینقدر نا امیدی نوشتم تا این همه خودشون رو به بهانه های واهی امیدوار نکنن میدونی زندگی قصهء تلخی است که از آن گریزانم و توی این جامعه ما :

یاری ز حق مجوی که تا جور حاکم است

                                        حق نیز جز به یاری باطل نمی رود

حالا دوستای عزیز من ؛ من دلم رو به چی خوش کنم به چه امیدی خودم رو امیدوار کنم میدونی این چند روز اون قدر احساس تنهایی کردم که فکر نمی کردم این همه تنها و بی کس و یار باشم ؛ همه دوستان یک به یک رفتند و من تنها ماندم با غم درد بی کسی ؛ دیشب داشتم فکر می کردم و دیدم که توی این چند سال تا به حال این همه تنها و بی یار نبودم من همیشه توی موقعیت های حساس و اون موقع هایی که احساس شدید به کمک دارم کسی رو ندارم ای خدا بعدا ً میگی چرا این همه نا امیدی آخه دلم رو به چی خوش کنم نه کاری نه درسی نه دانشگاهی همه هم دوره ای های من الان کجا هستن من کجا چه کسایی از من جلو زدن کسایی که انگشت کوچیکه ء منم نبودن ولی من ...

یا رب تو چنان کن سر انجام کار

                                        که تو خشنود گردی و ما رستگار

 

شاد زی مهر افزون ...

در پناه حق ...

یا حق ...

 

 

پنجشنبه ۱٠ شهریور ۱۳۸٤ | ۱٢:٢۸ ‎ب.ظ | حسین | نظرات () |

www . night Skin . ir